Schleife
Beginn der Navigation
Navigation überspringen
Ende der Navigation
Beginn des Hauptinhaltes
Hauptinhalt überspringen
Ortsgeschichte PL
deutsche Version sorbische Version Eine Seite zurück Zur Startseite E-Mail Zur Anmeldung
 

Wieś Schleife położona jest na zachód od Weißwasser, bezpośrednio na granicy z Krajem Związkowym Brandenburgią. Przez tę miejscowość przepływa rzeczka Struga. Na południe od wioski przebiega linia kolejowa Berlin- Görlitz. Nazwę miejscowości Schleife odnotowano w dokumentach po raz pierwszy w roku 1272 w związku ze sporem prawnym o dziesięcinę pomiędzy Miśnieńskim Biskupem Withego I a Margrabią Brandenburgi Johannem v. Brandenburg. Chodzi tu o dwa dokumenty sporządzone w języku łacińskim z następującymi wzmiankami "circa villam Slepe" względnie też "circa villam Zlepe". W tłumaczeniu dokumentów Biskupa brzmią te przytoczone wyżej zapisy następująco: "Odnośnie dziesięciny za pola uprawne wokół wioski Schleife został zawarty, pomiędzy nami a Margrabią, następujący traktat, że każde gospodarstwo ma zapłacić, w ramach opodatkowania, nam oraz naszemu Kościołowi w Budissin (Budziszynie) z pieniędzy, oszacowanych jako należność podatku, trzy dinary jako dziesięcinę".
Kościół w Schleife uchodzi za najstarszą budowlę w tej miejscowości. Wybudowane z kamienia polnego prezbiterium pochodzi z 14 wieku. Wskazują na to elementy późnego gotyku. Do parafii należą takie miejscowości jak Schleife, Halbendorf, Rohne, Mulkwitz, Mühlrose, Trebendorf, Groß Düben oraz Lieskau. Zgodnie z zapisem w metrykalnej księdze Diecezji Miśnieńskiej z roku 1495 kościół w Schleife należał do Probostwa Bautzen. Za Proboszcza Antona Fuchs stał się prawdopodobnie w roku 1564 kościołem ewangelickim. Zmiany budowlane kościoła nastąpiły w 17 wieku, jak na to wskazuje data 1685 roku znajdująca się w południowej części głównej nawy kościoła. W roku 1859 kościół został odnowiony od wewnątrz i na zewnątrz oraz otrzymał nowe organy. Dalsze odnowienie wnętrza kościoła nastąpiło w roku 1923. Te prace wspierał malarz artysta William Krause z Drezna. W kwietniu 1945 roku, na skutek bombardowania, kościół został mocno uszkodzony. Po odbudowie kościoła, od 27 października 1946 roku, mógł być on znowu użytkowany. W roku 1948 rzeźbiarka Dorothea Philippsborn wyrzeźbiła krzyż do ołtarza.
W latach 1962/ 63 odkryto, w trakcie renowacji wnętrza, stare średniowieczne oraz barokowe fragmenty fresków. Dalsze prace remontowe odbywały się w latach 1992 do 1994, w trakcie tych prac odnowiono zarówno wnętrze jak i zewnętrzną stronę kościoła. Otaczający kościół cmentarz był użytkowany do roku 1862. Od tej pory każda gmina ma swój cmentarz. Przy wejściu na dziedziniec kościoła stał do roku 1945 pręgierz z żelazną obręczą po wewnętrznej stronie, która służyła wcześniej wymierzaniu kar. Na wieży kościelnej znajdują się dwa kamienne krzyże. W tym miejscu miały się pierwotnie znajdować trzy takie krzyże, z czym wiążą się niektóre legendy. Nowa plebania została urządzona w roku 1894 a jesienią była już zamieszkana. Należące do niej budynki gospodarskie pochodzą z roku 1849. Zostały one gruntownie odrestaurowane w latach 2000/ 2001. Szkoła w Schleife została założona w roku 1730 przez Wolnego Pana Muskau oraz patrona kościoła Alexandra von Callenberg. W roku 1844 wybudowano przy ulicy Dorfstraße nowy budynek plebanii oraz szkoły. Uczono w nim dzieci z całej parafii. Tylko w Neustadt oraz Mühlrose znajdowały się szkoły dla najmłodszych dzieci. Do szkoły w Schleife uczęszczało w roku 1860 202 uczniów, podzielonych na klasy najmłodsze, średnie oraz starsze. Konieczna rozbudowa budynku szkolnego nastąpiła w roku 1865. W roku 1918 uczono, w czterech pomieszczeniach klasowych, 222 dzieci podlegających obowiązkowi szkolnemu. Zaplanowana budowa nowej szkoły przeciągała się jeszcze przez 10 lat. Wraz z jej ukończeniem, 3 listopada 1929 roku, nastąpiło urzędowe oddzielenie szkoły i kościoła. W sierpniu 1945 roku Proboszcz Heinrich Trompke oraz pochodzący ze Śląska nauczyciel Paul Triebs wznowili prowadzenie zajęć, zawieszonych ze względu na wojnę. Aby rozwiązać problem braku pomieszczeń, wybudowano w roku 1961 na obrzeżach ogrodu szkolnego prowizoryczny, jednopoziomowy budynek z czterema klasami. 30 kwietnia 1969 roku wkopano kamień węgielny pod budowę nowej 10- klasowej wspólnej szkoły centralnej. 4 marca 1971 został przekazany pierwszy odcinek budowy, zaś drugi odciek przekazano w dniu 9 listopada 1972. Nowa szkoła centralna była w stanie pomieścić 650- 720 dzieci. Już 10 grudnia 1977 została oddana do użytku nowa hala sportowa. Przez wprowadzenie nowego systemu szkolnictwa w Saksonii, w roku 1992, Schleife ma ponownie szkołę podstawową i średnią. Przez budowę linii kolejowej Berlin- Görlitz w roku 1867 oraz wybudowanie stacji kolejowej w Schleife miejscowość ta zyskuje bardzo dobre połączenia komunikacyjne. Dalej następuje budowa poczty w roku 1881, w 1888 poczekalni dla pasażerów oraz 1892 stacja dla transportu towarowego. W roku 1914 gmina nabywa od Wolnego Państwa Stanowego Muskau tereny pomiędzy Strugą a linią torów kolejowych, aby sprzedać je następnie zainteresowanym osiedleńcom. W roku 1920 gmina nabyła jeszcze raz 150 morg lasu w południowej części linii kolejowej. Powstało tam następnych 88 działek. Na skutek tego doszło we wsi do szybkiego rozwoju budowlanego co skutkowało poszerzeniem granic wsi. Po pierwszej wojnie światowej wraz z powstaniem całego szeregu zakładów rzemieślniczych poprawia się znacząco infrastruktura. Po roku 1920 zainstalowano sieć energetyczną i tym samym dostawę prądu dla wsi. W roku 1925 powstała również ochotnicza straż pożarna. W latach 1934 do 1936 powstały w Schleife zakłady amunicji Luft- und Hauptmunitionsanstalt Weißwasser (Muna), w których podczas drugiej wojny światowej produkowano granaty dla niemieckiej Luftwaffe. Budynki tych zakładów zostały wyburzone po zakończeniu wojny. Później na terenach zakładów armia sowiecka urządziła swoją bazę paliw. Ostatni oficerowie Wspólnoty Niepodległych Państw (GUS) opuścili magazyn 11 marca 1993 roku a Krajowy Urząd Majątkowy (Bundesvermögensamt) przejął tę nieruchomość. W marcu 1998 roku przekazano gminie te tereny i znajdujące się na nich pozostałości oraz zanieczyszczenia. W budynkach, które zostały wybudowane przez zakłady amunicji z przeznaczeniem na budynki mieszkalne, urządzono po wojnie posterunek policji a następnie powszechną szkołę centralną. Po zjednoczeniu Niemiec w roku 1992, w tych budynkach rozpoczęła swoją działalność pierwsza w nowych dziewięciu krajach związkowych, szkoła kształcąca służby cywilne. Na skutek działań wojennych w dniach 17 i 18 kwietnia 1945 roku Schleife bardzo ucierpiało. Po zakończeniu wojny stan ludności znacznie wzrósł na skutek napływu wysiedleńców ze Śląska. Dobrych dziesięć lat trwało usuwanie skutków wojennych. W roku 1959 rozpoczęła się budowa domów na osiedlu Glücksauf, a w roku 1965 powstały jeszcze dwa bloki, w roku 1975 następny, przy Jahnring. Na skutek działalności kopalni odkrywkowej, odnotowano na obszarach "Trebendorfer Felder" spadek wód gruntowych, w związku z tym doszło do problemów z zaopatrzeniem w wodę. Źródła wyschły a do miejscowości dostarczano beczkowozami. Aby rozwiązać ten problem, rozpoczęto w roku 1962 budowę wodociągów oraz podłączeń instalacji wodnej do domów. W roku 1964 uruchomiono wodociągi. W marcu roku 1960 nastąpiła we wsi kolektywizacja rolnictwa. Wraz z założeniem oraz rozwojem LPG (PGR), jej drogą do industrializacji i związanym z tym scalaniem dużych obszarów gruntów, przyroda i środowisko zostały mocno nadwyrężone. W celu zakładania obszarów zadeszczania dla ścieków miasta Weißwasser wycinano obszary leśne i usuwano całe grupy drzew. Szczególnie widoczne było to na obszarach Schleife - Groß Düben - Halbendorf. W ramach zadośćuczynienia ogłoszono stary teren stawów Schleife (Duży i Mały Staw - Groß- und Kleinteich) latem 1981 roku rezerwatem przyrody. Po przewrocie politycznym 1989/90 doszło do otwarcia licznych nowych zakładów i sklepów, podczas gdy pierwotne zakłady, stanowiące własność ludu, zaprzestały swojej działalności. W Schleife powstał obszar przemysłowy i obszar pod zabudowę. Obszar "Trebendorfer Felder" został rozbudowany już po roku 1980 i przekształcony w teren wypoczynkowy i rekreacyjny. Na całym obszarze odnotowano wtedy podejmowanie wielu środków w celu tworzenia nowego wizerunku. Na skutek hojnych modernizacji w latach 1996/97 tereny te zyskały camping z plażą naturystów jak również miejscami parkingowymi. Życie społeczne kształtują obecnie, oprócz Centrum Kultury Serbołużyckiej, liczne miejscowe stowarzyszenia oraz ochotnicza straż pożarna. Od roku 1995 względnie 1996 do Gminy Schleife należą również małe Gminy Mulkwitz oraz Rohne. Wspólnota administracyjna Schleife z Groß Düben oraz Trebendorf istnieje od 1 stycznia 1999 roku.

 

to top top
print

Beginn des Darstellungsformulares
Darstellungsformular überspringen
|
Ende des Darstellungsformulares

Beginn der Blöcke
Blöcke überspringen