Schleife
Beginn der Navigation
Navigation überspringen
Ende der Navigation
Beginn des Hauptinhaltes
Hauptinhalt überspringen
Bräuche und Traditionen PL
deutsche Version sorbische Version Eine Seite zurück Zur Startseite E-Mail Zur Anmeldung
 
Jeżeli przyjrzymy się przebiegowi roku, to na początku roku pieczono tzw. "Neujährchen" (noworoczne wypieki), aby nakarmić tym zwierzęta. Ślub ptaków w dniu 25 stycznia jest w naszym regionie nadal bardzo żywotnym i lubianym przez dzieci. Ptaki dziękują dzieciom małymi wypiekami za ich karmienie podczas miesięcy zimowych. Wypieki te często przybierają formy ptaków lub gniazd ptasich.
Do tego w lutym przyłącza się "camprowanie". Tradycyjne postaci pochodu "camprów" to niedźwiedź i słomiana kukła. Kominiarz, symboliczna postać zimy, który chce wymieść zimę. Bocian i koń jako zwiastuny wiosny. Kobieta z jajkami w celu przyjęcia darów i niezdecydowana twarz o dwóch licach. Ten barwny pochód "campruje" od domu do domu i otrzymuje za swój mały postój dary: jajka i słoninę oraz brzęczące monety. W trakcie wspólnego tańca na zakończenie wszyscy radośnie świętują.
Teraz nadchodzi czas Świąt Wielkiej Nocy. Znajdziecie tu Państwo, w trakcie koncertów kościelnych w Schleife, liczne przykłady żywego kultywowania zwyczajów i obyczajów świątecznych, przy czym ozdabianie jaj wielkanocnych, całym mnóstwem motywów serbołużyckich, jest na pewno najbardziej znanym i lubianym obyczajem. W Wielki Piątek, w kręgu wielu rodzin, przy pomocy wosku, farb i ptasiego pióra, powstają przy wykorzystaniu niesamowitej pomysłowości i staranności, godnej wielkiego podziwu, przecudowne małe dzieła sztuki. Każdy chrześniak otrzymuje od chrzestnych prezent, do którego należą również plecione bułeczki wielkanocne, pierniczki i datek do skarbonki, trzy z tak bogato ozdobionych jajek wielkanocnych z życzeniami zdrowia, szczęścia i sukcesów aż do następnych Świąt Wielkiej Nocy. Jajka wielkanocne są ugotowane i zostaną naturalnie przez dzieci spożyte. W międzyczasie te małe dzieła sztuki zyskały ogromną popularność wśród turystów i kolekcjonerów a tradycyjny rynek jajek świątecznych stał się punktem przyciągającym turystów z bliska i z daleka.
W nocy z Wielkiej Soboty na Niedzielę Wielkanocną kobiety i dziewczęta chodzą od domu do domu śpiewając. Te zwyczaj, śpiewów świątecznych, na kilka lat zanikł w naszym regionie i został przywołany ponownie przez nasze "Kantorki" ze Schleife do życia. Zwyczaj, który może poszczycić się daleko mniejszą sławą, to figiel w Wielkanocną Noc. Jego początki sięgają czasów, kiedy to młodzi chłopcy, chcąc zwrócić na siebie uwagę niezamężnych dziewcząt, zmieniali miejsca niektórych przedmiotów/ urządzeń w ich domostwie. Wcześnie rano w Niedzielę Wielkanocną dziewczęta szły do źródełka, aby przynieść wody wielkanocnej i się nią umyć. Woda ta dorównywała swoimi właściwościami właściwościom czystego pilingu twarzy. Innymi zwyczajami w okresie Świąt Wielkiej Nocy było wspinanie się młodych mężczyzn na kościelną wieżę i uruchamianie dzwonów oraz "wielkanocne strzelanie".
Wieczorem 30 kwietnia każdego roku odbywa się w wielu wioskach palenie czarownic. W atmosferze festynu wiejskiego zapalane jest ogromne ognisko i symbolicznie spala się jedną czarownicę. Zwyczaj ten ma również swoją praktyczną stronę, w ten sposób spalane są gałęzie z drzew, po wiosennym przycięciu

Rano pierwszego maja, najsilniejsi mężczyźni wioski, przeważnie są oni również członkami ochotniczej straży pożarnej, ustawiają na głównym placu wioski tradycyjne drzewko majowe. Musi ono być dobrze pilnowane również w nocy, ponieważ, jeżeli chłopcy z sąsiedniej wioski zetną podstępnie drzewko majowe, to nie będzie można przez następnych siedem lat ustawić żadnego drzewka.

Wiosną i latem ludzie zajmują się pracami w polu, natomiast jesienią świętują dożynki oraz jarmarki (święto patrona kościoła). Rolnicy i gospodynie prezentują dumnie swoje tegoroczne plony. Wieczorem odbywają się zazwyczaj koncerty i potańcówki.
Również w okresie Adwentu jest w życiu Kościoła w Schleife coś szczególnego: Dzieciątko Jezus.
Wcześniej ubierano je w tzw. "Spinnstube" (izbie, w której spędzano wspólne zimowe wieczory, wykonując przy tym robótki ręczne i śpiewając), podczas wieczorów wspólnie spędzanych na śpiewaniu, i ozdabiano je przy tym bogato w różne tasiemki i wstążki. Twarz i rączki są również zakryte, ponieważ osoba Dzieciątka Jezus jest tajemnicą. W ludowych podaniach można przeczytać, że dziewczyna, która występowała w roli Dzieciątka Jezus, miała wyjść w następnym roku jako pierwsza za mąż. W innych miejscowościach wybierano najmłodszą i najbardziej pracowitą dziewczynę. Legenda głosi, że Dzieciątko Jezus nie może przekroczyć granic wioski. Kto został pogłaskany przez Dzieciątko, temu przeznaczone było zdrowie i szczęście w nadchodzącym roku.
Tak jak prześledziliście Państwo powyżej zwyczaje i obyczaje przez cały rok, tak nić tradycji ciągnie wije się przez całe życie.
 

to top top
print

Beginn des Darstellungsformulares
Darstellungsformular überspringen
|
Ende des Darstellungsformulares

Beginn der Blöcke
Blöcke überspringen